Yfir fannhvíta jörð

       


[C]Yfir fannhvíta jörð leggur [Dm]frið 
þegar [G]fellur mjúk logndrífa á [C]grund. 
Eins og heimurinn hinkri aðeins [Dm]við, 
haldi [G]niðri sér [G7]anda um [C]stund. 

[C]Eftirvæntingu í augum má [Dm]sjá, 
allt er [G]eitthvað svo spennandi í [C]dag. 
Jafnvel kisa hún tiplar á [Dm]tá, 
þorir [G]tæplega að [G7]mala sitt [C]lag. 

[Dm7]Svo berst ómur
[C]og samhljómur 
til [G]eyrna af indælum [C]söng. 
[Dm7]Tvíræð bros mætast  
[C]og börnin kætast, 
en [D]biðin er [D7]börnunum [G]löng. [G7] 

[G7]Loksins [C]kveikt er á kertum í [Dm]bæ, 
þá er [G]kátt um öll mannanna [C]ból. 
Og frá afskekktum bæ út við [Dm]sæ, 
ómar [G]kveðjan um [G7]gleðileg [C]jól.