Yfir fannhvíta jörð

---

---

[C]Yfir fannhvíta jörð leggur [Dm]frið
þegar [G]fellur mjúk logndrífa á [C]grund.
Eins og heimurinn hinkri aðeins [Dm]við,
haldi [G]niðri sér [G7]anda um [C]stund.

[C]Eftirvæntingu í augum má [Dm]sjá,
allt er [G]eitthvað svo spennandi í [C]dag.
Jafnvel kisa hún tiplar á [Dm]tá,
þorir [G]tæplega að [G7]mala sitt [C]lag.

[Dm7]Svo berst ómur
[C]og samhljómur
til [G]eyrna af indælum [C]söng.
[Dm7]Tvíræð bros mætast
[C]og börnin kætast,
en [D]biðin er [D7]börnunum [G]löng. [G7]

[G7]Loksins [C]kveikt er á kertum í [Dm]bæ,
þá er [G]kátt um öll mannanna [C]ból.
Og frá afskekktum bæ út við [Dm]sæ,
ómar [G]kveðjan um [G7]gleðileg [C]jól.