Vilhjálmur Vilhjálmsson
Söknuður
Af plötunni: 
Lag/texti: 
Gefið út: 

       


[F]Mér finnst ég varla [Gm]heill né [C7]hálfur [F]maður
og heldur ósjálf[Bb]bjarga, því er [C]verr.
Ef værir [Bb]þú hjá [C]mér, vildi ég [Dm]glaður [Bb]
verða [F]betri [C7]en ég [F]er.

Eitt sinn [F]verða [C7]allir menn að [F]deyja.
Eftir [Dm]bjartan [G7]daginn kemur [C]nótt.
Ég harma [Bb]það, en [C]samt ég verð að [Dm]segja, [Bb] 
að sumar[F]ið [C]líður allt of [F]fljótt.

[F]Við gætum [C]sungið, [G7]gengið [C]um,
[Bb]gleymt okk[F]ur hjá [Bb]blómun[F]um. 
Er rökkvar [C]ráðið [G7]stjörnu[C]mál.
[Bb]Gengið [F]saman [Bb]hönd í [F]hönd,
[Bb]hæglát [F]farið [D#]niður á [Bb]strönd.
[C]Fundið [F]stað, [C]samein[Bb]að [C]beggja [F]sál.

[F]Horfið er nú [Gm]sumar[C7]ið og [F]sólin,
í sálu minni [Bb]hefur gríma [C]völd.
Í æsku [Bb]léttu [C]ís og myrkur [Dm]jólin, [Bb]
nú einn ég [F]sit um [C7]vetrar[F]kvöld.

Því eitt sinn [F]verða [C7]allir menn að [F]deyja.
Eftir [Dm]bjartan [G7]daginn kemur [C]nótt.
Ég harma [Bb]það, en [C]samt ég verð að [Dm]segja, [Bb]
að sumar[F]ið [C]líður allt of [F]fljótt.

[F]Ég gái [C]út um [G7]gluggan [C]minn
hvort [Bb]gangir [F]þú um [Bb]hliðið [F]inn.
Mér alltaf [C]sýnist ég [G7]sjái [C]þig.
[Bb]Ég rýni [F]út um [Bb]rifurn[F]ar.
[Bb]Ég reyndar [F]sé þig [D#]alls [Bb]staðar.
Þá [C]napurt [F]er, það [C]næðir [Bb]hér
og [C]nístir [F]mig.