Jólakvæði

         


[F]Nóttin [Bb]var [C]sú [F]ágæt ein,
Í [Dm]allri [C]veröld [F]ljós[Gm7]ið [C]skein,
það er nú [G7]heimsins þrautar[C]mein
að þek[C]kja' [Am]hann ei [Dm7]sem [G7]bæri[C].
Með [F]vísna[Bb]söng [Gm]ég [F]vögguna [Dm]þín - [G7]a [C]hrær[C] - [C7]i.
Með [F]vísna[Bb]söng [Gm]ég [F]vögguna [Dm]þín - [G7]a [C]hrær[C] - [C7]i.

Í Betlehem var það barnið fætt,
sem best hefur andar sárin grætt,
svo hafa englar um það rætt
sem endurlausnarinn væri.
Með vísnasöng ég vögguna þína hræri.
Með vísnasöng ég vögguna þína hræri.

Fjármenn hrepptu fögnuð þann,
þeir fundu bæði guð og mann, 
í lágan stall var lagður hann, 
þó lausnarinn heimsins væri. 
Með vísnasöng ég vögguna þína hræri.
Með vísnasöng ég vögguna þína hræri.

Lofið og dýrð á himnum hátt
honum með englum syngjum þrátt, 
friður á jörðu og fengin sátt, 
fagni því menn sem bæri.
Með vísnasöng ég vögguna þína hræri.
Með vísnasöng ég vögguna þína hræri.