Hátíð í bæ

       


Ljósa[C]dýrð loftin gyllir,
lítið [G]hús yndi fyllir,
og hugurinn [Dm]heimleiðis [Em]leitar því [Dm]æ, 
[G]man ég þá er hátíð var í [C]bæ.

Ungan [C]dreng ljósin laða, 
Litla [G]snót geislum baða.
Ég man það svo [Dm]lengi sem [Em]lifað ég [Dm]fæ
[G]lífið þá er hátið var í [C]bæ.

[E]Hann fékk bók en [A]hún fékk nál og [E]tvinna,
hönd í hönd þau [A]leiddust kát og [E]rjóð. 
[G]Sælli börn mun [C]sjaldgjæft vera' að [G]finna, 
ég [A]syng um þau mín [A7]allra bestu [G7]ljóð. 

Söngur [C]blítt svefninn hvetur, 
systkin [G]tvö geta' ei betur, 
en sofna hjá [Dm]mömmu, ég [Em]man þetta [Dm]æ,
[G]man það þá er hátíð var í [C]bæ.