Hátíð í bæ
Ljósa[C]dýrð loftin gyllir,
lítið [G]hús yndi fyllir,
og hugurinn [Dm]heimleiðis [Em]leitar því [Dm]æ,
[G]man ég þá er hátíð var í [C]bæ.
Ungan [C]dreng ljósin laða,
Litla [G]snót geislum baða.
Ég man það svo [Dm]lengi sem [Em]lifað ég [Dm]fæ
[G]lífið þá er hátið var í [C]bæ.
[E]Hann fékk bók en [A]hún fékk nál og [E]tvinna,
hönd í hönd þau [A]leiddust kát og [E]rjóð.
[G]Sælli börn mun [C]sjaldgjæft vera' að [G]finna,
ég [A]syng um þau mín [A7]allra bestu [G7]ljóð.
Söngur [C]blítt svefninn hvetur,
systkin [G]tvö geta' ei betur,
en sofna hjá [Dm]mömmu, ég [Em]man þetta [Dm]æ,
[G]man það þá er hátíð var í [C]bæ.