Guttavísur

---

---

[F]Sögu vil ég [C7]segja stutta
[F]sem að ég hef nýskeð frétt.
Reyndar þekkið [C7]þið hann Gutta,
[F]það er [C7]alveg [F]rétt.
[C]Óþekkur er ætíð anginn sá,
út um bæinn stekkur hann og hoppar til og frá.
[F]Mömmu sinni unir aldrei hjá
eða gegnir pabba sínum. Nei, nei, það er frá.
Allan daginn [C7]út um bæinn
[F]eilíf heyrast köll í þeim:
Gutti, Gutti, [C7]Gutti, Gutti,
[F]Gutti [C]komdu [F]heim.

Andlitið er á þeim stutta
oft sem rennblautt moldarflag,
mædd er orðin mamma' hans Gutta,
mælir oft á dag:
"Hvað varst þú að gera Gutti minn?
Geturðu' ekki skammast þín að koma svona inn?
Réttast væri' að flengja ræfilinn.
Reifstu svona buxurnar og nýja jakkann þinn?
Þú skalt ekki þræta Gutti,
það er ekki nokkur vörn.
Almáttugur en sú mæða'
að eiga svona börn."

Gutti aldrei gegnir þessu
grettir sig og bara hlær.
Orðinn nærri' að einni klessu
undir bíl í gær.
Onaf háum vegg í dag hann datt
drottinn minn, og stutta nefið það varð alveg flatt.
Eins og pönnukaka, er það satt?
Ójá, því er ver og miður þetta var svo bratt.
Nú er Gutta nefið snúið nú má hafa það á tröll.
Nú er kvæðið næstum búið.
Nú er sagan öll.