Ég langömmu á

  


Ég [D]langömmu á sem að létt er í [A7]lund.
Hún leikur á gítar hverja einustu [D]stund.
Í sorg og í gleði hún leikur sitt [G]lag,
jafnt [A7]sumar sem vetur, jafnt nótt sem [D]dag.

Og [D]dag einn er kviknaði í húsinu [A7]þar
og brunaliðsbíllinn kom æðandi [D]að
og eldurinn logaði um glugga og [G]göng
sat sú [A7]gamla upp á þaki og spilaði og [D]söng.