Bubbi
Skyttan

    


[Em]Eins og næfu[D]þunnt svart [G]silki, [D] 
skríður [G]nóttin til [D]mín inn, [G] [D] 
að [Em]njóta [D]hennar er ekki [G]mögu[D]legt 
alla[G]vega ekki [D]fyrst um [G]sinn. [D] 
[C]Föl sem [D]genginn [G]dag[D]ur, 
[C]fellur hún á [D]skuggann [G]minn, [D] 
hvíslar: [C]fegurstur all[D]ra er [Em]feigur [D]maður 
sem [C]fela kann [D]ótta sinn [D] 

Ég er ekki [G]viss um [D]hvað skal [G]vara[D]st 
það [G]vefst allt [D]fyrir [G]mér [D] 
hvort [G]nojan sé [D]falið [G]flass[D]bakk 
[G]sem fær að [D]dafna [G]hér [D] 
hún [C]læðist og [D]læsir [G]klónum [D] 
[C]leitar í [D]húminu og [G]sér [D] 
[C]allt það [D]ljóta sem [Em]löngum var [D]hulið 
[C]lengst inní [D]huga [G]mér. [D] [Em] 

Dagarnir fæðast andvana, 
dauft er í Reykjavík. 
Þú dansar einn í tóminu 
og vaknar liðið lík. 
Það syngur í höfði mér bergmál, 
svo kemur þessi bið 
að sefa hjartað á slíkri stund 
er ekki mín sterka hlið
 
Þú veist það vel að dauðinn 
er fyrir drottni bara heví rómantík 
og draumarnir hans Gabríels 
eru aðeins slímug frík 
Þó ástandið sé vitað 
þá vantar mig öruggann stað 
Vertu mér góð og staldraðu við 
Því það er eitthvað að 

Ég er ekki viss um hvað skal varast 
það vefst allt fyrir mér 
hvort nojan sé falið flassbakk 
sem fær að dafna hér 
Hún kemur og klórar í mig 
klók hún veit og sér 
Lúmsk hún efanum læðir 
lengst inní huga mér 
Ég er ekki viss um, 
ég er ekki viss um 
ég er ekki viss um