Bubbi
Skyttan

---

---

[Em]Eins og næfu[D]þunnt svart [G]silki, [D]
skríður [G]nóttin til [D]mín inn, [G] [D]
að [Em]njóta [D]hennar er ekki [G]mögu[D]legt
alla[G]vega ekki [D]fyrst um [G]sinn. [D]
[C]Föl sem [D]genginn [G]dag[D]ur,
[C]fellur hún á [D]skuggann [G]minn, [D]
hvíslar: [C]fegurstur all[D]ra er [Em]feigur [D]maður
sem [C]fela kann [D]ótta sinn [D]

Ég er ekki [G]viss um [D]hvað skal [G]vara[D]st
það [G]vefst allt [D]fyrir [G]mér [D]
hvort [G]nojan sé [D]falið [G]flass[D]bakk
[G]sem fær að [D]dafna [G]hér [D]
hún [C]læðist og [D]læsir [G]klónum [D]
[C]leitar í [D]húminu og [G]sér [D]
[C]allt það [D]ljóta sem [Em]löngum var [D]hulið
[C]lengst inní [D]huga [G]mér. [D] [Em]

Dagarnir fæðast andvana,
dauft er í Reykjavík.
Þú dansar einn í tóminu
og vaknar liðið lík.
Það syngur í höfði mér bergmál,
svo kemur þessi bið
að sefa hjartað á slíkri stund
er ekki mín sterka hlið

Þú veist það vel að dauðinn
er fyrir drottni bara heví rómantík
og draumarnir hans Gabríels
eru aðeins slímug frík
Þó ástandið sé vitað
þá vantar mig öruggann stað
Vertu mér góð og staldraðu við
Því það er eitthvað að

Ég er ekki viss um hvað skal varast
það vefst allt fyrir mér
hvort nojan sé falið flassbakk
sem fær að dafna hér
Hún kemur og klórar í mig
klók hún veit og sér
Lúmsk hún efanum læðir
lengst inní huga mér
Ég er ekki viss um,
ég er ekki viss um
ég er ekki viss um