Efnafræ›ifélag Íslands                                                                                                                                                       

 

Almenn landskeppni í efnafræ›i

fyrir nemendur framhaldsskóla

6. nóvember 2001  kl: 8:00-9:30 (90 mín.)

Úrlausnir
Í úrlausnunum er stundum vísa› á bækur Hafflórs Gu›jónssonar (bókar- og bla›sí›unúmer eru í sviga).

Bók I.                            Almenn efnafræ›i;  Efnin og umhverfi›

Bók II.                         Almenn efnafræ›i II;  Efnahvörf

Bók III.                       Almenn efnafræ›i III;  Jafnvægi

_____________________________________________________________________________________

 

1.

  Salt-lausn:  jónir í lausn                                                                magn NO3-

___________________________                                                                        _______________________________

La(NO3)3:  La3+ (aq)  +  3 NO3- (aq)                          3•0,10M•20mL = 6,0 mmól

Cu(NO3)2:  Cu2+ (aq)  +  2 NO3- (aq)                           2•0,10M•50mL = 10 mmól

Ag(NO3):  Ag+ (aq)  +   NO3- (aq)                                    1•0,10M•30mL = 3,0 mmól

                                                                                                                                                                        __________       

 

Heildarmagn NO3-:  19 mmól

Heildarrúmmál:    20+50+30 =100 mL                       

 

                        [NO3-]  =  19mmól/100 mL = 0,19 mól/L = 0,19 M    

SVAR: B

 

2.

Útbúa á 1L af 0,1M HCl lausn og flví flarf 0,1M•1L = 0,1 mól af HCl.

Höfum 37% HCl lausn, fl.e 37g af HCl eru í 100 g af lausn.  Umbreytum í mólstyrk.  Mólmassi HCl, MHCl, = (1,0079 + 35,453) = 36,461 g/mól.  fiá eru:

37 g HCl => 37 g/36,461 g/mól = 1,0148 mól

100 g lausn => 100 g/1,2 g/mL = 83,33 mL = 0,08333 L =>

[HCl]megn = 1,0148 mól HCl/0,08333L = 12,17 M

Til að fá 0,1 mól af HCl þarf eftirfarandi magn af megnri saltsyrulausn:

                                                mól HCl = VHCl[HCl] ,                                              

                        VHCl         = mól HCl/[HCl]megn = 0,1 mól/12,17 M

= 0,0082 L = 8 mL.

SVAR: C

 

3.

a)  Niturtvíoxí›-mengunin, NO2, kom frá verksmi›ju sem framlei›ir niturefnasambönd.  Plöntur geta a›eins unni› nitur á virku formi eins og til dæmis NH4+ eða NO3-.  Í kjarna-ábur›i er NH4+NO3- salt virka nitur-formi› (I,111).  NO2-megunin kom flví frá ábur›arverksmi›ju.

SVAR: B

 

Ath            Í Ábur›arverksmi›junni er framleitt NH3 samkvæmt:

                                                                        N2 (g)  + 3 H2 (g) -->  2 NH3 (g)

Hluti af NH3 er oxa› í saltpétursyru me› platínumálmhvata vi› hátt hitastig (800 C) samkvæmt:

                                                                        NH3 (g)  +  2 O2 (g) --> HNO3   +   H2O

NO2 gas myndast vi› saltpétursyruframlei›sluna og á›ur fyrr slapp miki› af flví út í andrúmslofti›.  Me› betri tækjabúna›i gerist fletta ekki lengur.  Nú á dögum sést stundum, NO2-mengun yfir höfu›borgarsvæ›inu, í stillum og flegar umfer› er mikil.  fiessi NO2-gufulög myndast frá eldsneytisbrennslu bifrei›a. 

 

b)  NO2 sameind hefur alls 5 + 2•6 = 17 gildisrafeindir.  fiar sem fjöldinn er oddatala hlytur amk ein rafeind a› vera stök.  A›eins myndir B og C koma flví til greina.  Jafnframt er ekki hægt a› uppfylla áttuhvolf fyrir öll atómin í sameindinni.  Á bá›um myndum B og C eru átta rafeindir á hvolfi O-atómanna.  Hins vegar eru 9 rafeindir á hvolfi N á mynd B en 7 á mynd C.  Ekki geta veri› fleiri en 8 rafeindir á N-hvolfinu en vel er mögulegt a› rafeindirnar séu færri en 8.  Mynd C lysir flví rafeindaskipan NO2 best.

SVAR: C

 

Ath   N-atóm NO2 getur fyllt áttuhvolfi› ef tvær NO2 sameindir tengjast saman á N-atómunum.

                                                 O2N  +  NO2   -->  O2N-NO2

fietta jafnvægi NO2 og N2O4 er virkt í gasfasa.

 

4.

Hér koma fyrir tvö efnahvörf.  Í fyrrahvarfinu eru hvarf- og myndefnin

                        KO2 (s)    +   H2O (g) --> KOH (s)  +   O2 (g)

Stillum fyrst fjölda H-atóma:

                        KO2 (s)    +   H2O (g) -->  2KOH (s)  +   O2 (g)

Næst er hægt a› stilla fjölda K-atóma:

                        2 KO2 (s)    +   H2O (g) --> 2 KOH (s)  +   O2 (g)

A› lokum er fjöldi O-atóma stilltur:

                        2 KO2 (s)   +   H2O (g) --> 2 KOH (s)  +  3/2 O2 (g)

e›a             4 KO2 (s)  +   2 H2O (g) -->  4 KOH (s)   +   3 O2 (g)

Í flessu oxunar-afoxunarhvarfi er fla› súperox›-anjónirnar O2- sem bæ›i oxast og afoxast vi› basískar a›stæ›ur, fl.e.

                        3•(   O2-  -->  O2  +  e-   )

      O2-   +  3 e-  +  2 H2O -->  4 OH-

                        _____________________________

                        4 O2-   +   2 H2O -->  4 OH-   +   3 O2

                       

A› lokum er svo hvarfi› still me› K+ jónum og vi› fáum sömu ni›urstö›u og hér á undan.

Seinna efnahvarfi› er hvarf CO2 (g) vi› KOH (s) 

                                                4 CO2 (g)   +   4 KOH (s) -->   4 KHCO3 (s)

Heildarhvarf KO2 vi› raka og koldíoxí› andrúmsloftis er flví:                                             

SVAR:

4 KO2 (s) +  2 H2O (g)  +  4 CO2 (g) -->   4 KHCO3 (s)  +  3 O2 (g)

 

 

5.

fiegar basi B hvarfast vi› sterku syruna HCl myndast salti› (BH+)Cl-.  BH+ er flví tilsvarandi syra (conjugate acid) basans B (sbr a› NH4+ er tilsvarandi syra basans NH3; III, bls 184).  Vatnssundrun BH+ er samkvæmt efnajafnvæginu:

                        BH+  +  H2O  -->    H3O+  +  B           Ks = [H3O+][B]/[BH+]

Af títrunarferlinum sést einnig a› veri› er a› títra syru flar sem pH-gildin eru lág til a› byrja me› en hækka hratt flegar komi› er nærri jafngildispunkti (um syru-basa títrunarferil sjá III, bls 194-199).

a)  Látum x0 vera mólfjölda BH+Cl- í upphafi títrunar.  Ef x mólum af sterka NaOH basanum er bætt útí BH+Cl- lausnina hvarfast OH- jónirnar algjörlega vi› syruna BH+.  Mólfjöldi NaOH sem bætt hefur veri› útí hverju sinni er:

                        x mól NaOH = VNaOH[NaOH]                        

VNaOH er rúmmál NaOH-lausnarinnar sem sett hefur veri› útí.  Athugum nú flrjú tilvik;  x < x0, x = x0 og x > x0

x < x0:  fietta á vi› flann hluta títrunarferilsins sem NaOH er í undirmagni, fl.e fram a› jafngildispunkti, j.p.  Vi› hverja NaOH íbót gerist:

BH+ (aq)  +  NaOH (aq) --> B (aq)  +  H2O  +  Na+ (aq)

Magn fyrir:               x0                                   x                                          0                 

Magn eftir:            (x0-x)                           0                                            x               

 

Fram a› j.p. er lausnin blanda af x mólum af B og (x0-x) mólum af BH+,  fl.e. lausnin er búffer-lausn (jafnalausn).  A›al syru og basa efnin eru flví B og BH+. 

SVAR:  B og BH+

x = x0:  Hér er j.p., fla› er búi› er a› setja í lausnina jafnmörg mól af NaOH og voru af BH+Cl- í upphafi títunar.  fiá er

BH+ (aq)  +  NaOH (aq) --> B (aq)  +  H2O  +  Na+ (aq)

Magn fyrir:               x0                                   x0                                       0                 

Magn eftir:               0                                      0                                          x0              

 

Í j.p. er eingöngu B (aq), auk NaCl (aq) sem einnig myndast í títrunarhvarfinu en hefur engin áhrif á syru-basa jafnvægi› í lausninni (amk svo teljandi sé).  Aðal basa-efni› er flví B en engin syra er nú í lausninni.

SVAR:  B

x > x0:  fiegar komi› er fram yfir j.p. flá bætist vi› umframmagn af NaOH, skv 

BH+ (aq)  +  NaOH (aq) --> B (aq)  +  H2O  +  Na+ (aq)

Magn fyrir:               x0                                   x                                          0                 

Magn eftir:               0                                      (x- x0)                           x0              

 

Á hverjum tíma er lausnin því blanda af x0 mólum af B og (x-x0) mólum af NaOH.  SVAR:  B og NaOH

 

b)  fiegar BH+Cl- salti› fer a› ver›a nær uppuri› í títruninni stígur pH-gildi lausnarinnar hratt upp á vi›.  pH-gildi› stígur einnig hratt um lei› og fari› er a› bæta umframmagni af NaOH.  Jafngildispunkturinn er flví í mi›ju pH-stökkinu, fl.e. í fleim punkti sem örin bendir á myndinni (pH ≈ 9) e›a flegar VNaOH = Vjp =  50,00 mL hefur veri› bætt út í.  Í j.p. gildir:

mól BH+Cl-  í upphafi = mól NaOH a› j.p. =>

x0 = Vjp[NaOH] = (50,00 mL)•(0,1000M) = 5,000 mmól

Nú voru 50,00 mL af BH+Cl- lausninni títra›ir og flví eru 2•5,000 mmól = 10,00 mmól af BH+Cl- í 100 mL  lausninni sem var útbúin fyrir títrunina.  fietta samsvarar flá flví a› 10,00 mmól af BH+Cl- eru í 1,276 g af saltinu.  Gramm-fjöldinn í hverju móli af BH+Cl-., e›a mólmassinn, MBHCl, er flá:

                        MBHCl = 1,276 g/10,00 mmól = 1,276g/0,01000 mól

= 127,6 g/mól

Til a› fá mólmassa (sameindamassa) B, MB, flarf a› draga frá mólmassa HCl, fl.e.

                        MB = MBHCl - MHCl = 127,6 - 36,461 = 91,1 g/mól

SVAR:  MB = 91,1 g/mól

 

c)  Fram a› jafngildispunkti er lausnin búffer-lausn.  pH-gildi búffer-lausnarinnar á hverjum tíma er hægt a› reikna me› flví a› leysa jafnvægislíkinguna fyrir vatnssundrun BH+ m.t.t. [H3O+],  fl.e.

[H3O+] = Ks([BH+]/[B])

Hér á undan var synt framá( fyrir x < x0)  að [B] = (x/V) og [BH+] = ((x0-x)/V,  flar sem V er heildarrámmál lausnarinnar á hverjum tíma.  fiá er pH-gildi lausnarinnar

                              pH = pKs  + log([B]/[BH+])

                                                = pKs  + log((x/V)/((x0-x)/V))

                                                = pKs  + log(x/(x0-x))                                                 

(ath pH-gildi› er óhá› rúmmálinu).  Hálfa lei› a› jafngildispunkti er búi› a› bæta í lausnina 1/2Vjp af NaOH, fl.e. x = 1/2x0.  Hlutfalli› í log-fallinu er flá

(1/2x0/(x0-1/2x0)) = (1/2x0/(1/2x0)) = 1

og flar sem log1 = 0 flá er pH = pKs, hálfa lei› a› j.p.  Nú er 1/2Vjp = 0,5•50,00 mL = 25,00 mL og samkvæmt töflunni flá mælist pH-gildi› flar 5,23 = pKs. 

Samanlög› vatnssundurnarjafnvægi B og BH+ gefa sjáfsundrun H2O skv

BH+  +  H2O   -->   H3O+  +  B                     Ks = [H3O+][B]/[BH+]

B  +  H2O -->   BH+  +  OH-                              Kb = [OH-][BH+]/[B]

_________________________

2 H2O   -->   H3O+  + OH-                                     Kv = [H3O+][OH-] = 1,00 x10-14

Frá samlagningu efnajafnvægjanna gildir

KsKb       = ([H3O+][B]/[BH+])([OH-][BH+]/[B]

=  [H3O+][OH-] = Kv

Vegna KsKb = Kv flá er

                        pKs + pKb = pKv = 14,00  =>

                        pKb = 14,00 pKs = 14,00 5,23 = 8,77

SVAR: pKb = 8,77

Ath Basinn B er pyridín, C6H5N

 

6.

a)  Silfurbrómí› er AgBr.  Salti› er torleyst og efnajafnvægi› fyrir uppleysingu fless er:

                                                AgBr (s) -->  Ag+ (aq)  +  Br- (aq)

 

Jafnvægisfasinn, Ksp, er óhá›ur AgBr (s) flar sem efni› er fast efni (sbr III, bls 67-68), fl.e.

                                                Ksp = [Ag+][Br-] = 5,2x10-13

Ef S mól af AgBr leysast upp í hverjum lítra flá er:

AgBr (s) -->  Ag+ (aq)  +  Br- (aq)

                                                Magn fyrir:               S                                      0                         0     

                                                Magn eftir:               0                                      S                         S     

Frá flessu fæst svo:

 

                                                Ksp = [Ag+][Br-] = SS = S2   =>

                                                S = (Ksp) 1/2 = (5,2x10-13)1/2 = 7,2x10-7 M

 

Ath  Í 200 mL af H2O leysast a›eins upp 0,20Lx 7,2x10-7 M = 1,4x10-7 mól af AgBr e›a 0,027 mg.

 

b)  Gefi› er

Ag+ (aq)  +  2 S2O32- (aq) -->  Ag(S2O3)23- (aq)                                           Kf = 2,9x1013

 

Ef efnajafnægin tvö hér á undan eru lög› saman fæst heildarefnajafnvægi› milli AgBr og thíósúlfast (S2O32-):

 

AgBr (s) -->  Ag+ (aq)  +  Br- (aq)                                                   Ksp = 5,2x10-13

Ag+ (aq)  +  2 S2O32- (aq) -->  Ag(S2O3)23- (aq)                   Kf = 2,9x1013

                        _____________________________________________

                        AgBr (s)   +  2 S2O32- (aq) -->  Ag(S2O3)23- (aq)  +  Br- (aq)          K = ?

                       

JafnvægisfastinnK er flá eftirfarandi:

                                                K = [Ag(S2O3)23-][Br-]/[S2O32-]2

Ef margfalda› er í flessa líkingu me› [Ag+]/[Ag+] , fæst

                        K                  = ( [Ag(S2O3)23-][Br-]/[S2O32-]2 )•( [Ag+]/[Ag+] )

                                                = ( [Ag(S2O3)23-]/[Ag+][S2O32-]2 )•( [Ag+][Br-] )

                                                = (Kf)(Ksp) = KfKsp

                                                = (5,2x10-13)•( 2,9x1013) = 15,1

SVAR:

                                                AgBr (s)   +  2 S2O32- (aq) -->  Ag(S2O3)23- (aq)  +  Br- (aq)  

                                                                                                K = 15

 

c) Mólfjöldi S2O32- í 200 mL lausninni er  VS2O3•[S2O32-] = 200mL•0,010M = 2,0 mmól.  Ef x mmól af AgBr leysast upp flá fæst frá efnajafnvæginu í b)-li›

AgBr (s)   +  2 S2O32- (aq) -->  Ag(S2O3)23- (aq)  +      Br- (aq)                            

mmól fyrir:                   x                                       2,0                          0                                                    0

mmól eftir:                    0                       (2,0-2x)                        x                                                    x

 

flá er

K                 = [Ag(S2O3)23-][Br-]/[S2O32-]2

= (x/200mL)(x/200mL)/((2,0-2x)/ 200mL)2

                                                =  (x)(x)/(2,0-x)2 = (x/(2,0-2x))2                                        

(ath rúmmáli› 200mL styttist út).  Ef tekin er kva›ratrót af  jöfnunni fæst

                                                 K1/2 = x/(2,0-2x)  => 

x = 2,0•K1/2/(1+ 2K1/2)

   = 2,0•(15,1) 1/2/(1+2•(15,1) 1/2) = 0,886 mmól

Mólmassi AgBr er MAgBr = 187,77 g/mól og því geta leysts upp

0,886 mmól•187,77 g/mól = 166 mg = 0,166 g af AgBr (s).

SVAR: = 0,17 g

Ath  Próf hvort styrkur jónanna vi› jafnvægi sé réttur:

                                                [Br-]                               = x/V = (0,886 mmól/200 mL) = 4,43x10-3 M

                                                [Ag(S2O3)23-]      = x/V = (0,886 mmól/200 mL) = 4,43x10-3 M

                                                [S2O32]                        = (2,0-2x)/V  =  (2,0-20,886) mmól/200 mL

 = 1,14x10-3 M

                                                K  =  (4,43x10-3 M)( 4,43x10-3 M)/( 1,14x10-3 M)2  =  15,1 

Í lagi

 

7.

Mælingar á brennsluvarma, Dbr, einhvers efnasambands er algeng a›fer› til a› ákvar›a myndunarvarma efnasambandsins, Df, ef myndefnin eru vel skilgreind.

a)  Gefinn er brennsluvarmi Ni(CO)4 (g) og myndefni brunans, fl.e. efni› brennur samkvæmt:

Ni(CO)4 (g)   +   x O2 (g) -->  NiO (s)   +  4 CO2 (g)                            

Dbr = -1208,8 kJ/mól

Nú er (sjá II, 8 kafla)

Dhvarf  = Dbr                   = (S Dmyndefni)  -   (SDhvarfefni)

  = (DNiO  +  4 DCO2)  -   (DNi(CO)4  +  x DO2)

    = (DNiO  +  4 DCO2)  - DNi(CO)4               

fiví DHO2 = 0.  Ef jafnan er leyst me› m.t.t. DHNi(CO)4 fæst myndunarvarmi Ni(CO)4 (g)

DNi(CO)4                = (DNiO  +  4 DCO2)  - Dbr

                                                = ( -240,6  +  4(-393,51))  -   (-1208,8)

                                                = ( 1814,6)  +  1208,8  =  -605,8 kJ/mól

SVAR: -605,8 kJ/mól

 

b)  Finna flarf DG° fyrir hvarfi› vi› 25°C (III, kafli 1)

Ni (s)  +  4 CO (g)    Ni(CO)4 (g)                                       

Nú er Dhvarf  =  Dhvarf  -  TDhvarf og flví flarf fyrst a› finna  Dhvarf og Dhvarf

Dhvarf = (S Dmyndefni)  -  (S Dhvarfefni)

=  ( DNi(CO)4 )  -  ( DNi  +  4 Dco)

                                                =   DNi(CO)4  -  4 Dco                                          (flví DNi = 0)

                                                =  -605,8  -  4(-110,53)  =  -163,7 kJ/mól

og

Dhvarf  = (Smyndefni)  -   (Shvarfefni)

                                                = ( S°Ni(CO)4 )  -   ( S°Ni  +  4 S°CO)

                                                = ( 415,53 )  -   ( 29,87  +  4•197,66)  =  -404,98 JK-1mól-1

Hitastigi› er 25°C e›a = 25 + 273 = 298 K og flá fæst Dhvarf samkvæmt

Dhvarf =  Dhvarf  -  TDhvarf

=  -163,7 kJmól-1  -  298K(-0,40498 kJK-1mól-1)

=  -163,7 kJmól-1  -  (-120,68 kJmól-1)

= -43,0 kJmól-1                      

Hvarfi› er flví sjálfgegnt vi› sta›ala›stæ›ur (Dhvarf < 0)

SVAR: -43,0 kJmól-1

 

c)  Vi› metum Dhvarf við 50°C og 230°C frá jöfnunni

Dhvarf  =  Dhvarf  -  TDhvarf

me› flví a› gera rá› fyrir a› gildi Dhvarf og Dhvarf séu u.fl.b. flau sömu og vi› 25°C.  fiá fæst

50°C:      Dhvarf =  -163,7 kJ/mól  -  323K(-0,40498 kJK-1mól-1)

= -32,9 kJmól-1

 

230°C:  Dhvarf =  -163,7 kJ/mól  -  503K(-0,40498 kJK-1mól-1)

= +40,0 kJmól-1

Hvarfi› er sjálfgegnt vi› 50°C og Ni(CO)4 (g) myndast en hvarfi› er andgegnt (Dhvarf > 0) vi› 230°C og Ni(CO)4 (g) sundrast í Ni (s) og CO (g).

SVAR:  -32,9 kJmól-1 vi› 50°C en +40,0 kJmól-1 vi› 230°C

 

8.                 

fiar sem A er rokgjarnt (lágt su›umark) og er fla› líklegast samsett ú C4 - C6 kolefniske›ju.   Bensín er til dæmis blanda C5-C10 kolvetnissameinda (I, bls 188) og própan og bútan notu› í grillkútum og prímusum.

 

a)  Nú er %H + %C = 14,5% + 85,5% = 100% og flví eru H og C einu frumefnin í A.  Almenn formúla fyrir A er flá CnHm, og mólmassinn MA er: 

                        MA= m•MH  +  n•MC

fiar sem MH er atmómassi H og MC er atómmassi C.  fiá gildir eftirfarandi fyrir hlutfalli› %H/%C

                        %H/%C =  (m•MH/MA) / (n•MC/MA)

                                                  = (m•MH/n•MC)                                                                

Ef jafnan er leyst m.t.t. hlutfallsins m/n fæst

                          m/n        =  (MC/MH)(%H/%C)

                        =  (12,011/1,0079)(14,5%/85,5%)  =  2,02 ≈ 2

Sameindarformúla A er flví CnH2n = (CH2)n  og reynsluformúlan er CH2

SVAR: CH2

 

b)  fieir flokkar efnasambanda sem hafa sameindaformúluna CnH2n eru alkenar og cyclóalkanar (hringalkanar).

SVAR:  B og F

 

c)  Niturgas er N2 (g).  Gefi› er a› e›lisflyngd A(g), rA(g), sé 2,5 sinnum hærri en e›lisflyngd N2 (g) flegar bá›ar gastegundir eru mældar vi› sama hitastig og flrysting.  Frá kjörgaslíkingunni; PV = nRT, fæst

                                                n/V = P/RT

Gildi› P/RT, og flá mólrúmmáli› n/V, er fla› sama fyrir bá›ar gastegundirnar.  Nú flarf a› finna samband mólrúmmáls gastegundar og  e›lisflyngdar hennar. 

Ef xY grömm af gastegund Y, me› mólmassann MY, inniheldur nY mól í rúmmáli VY, flá gildir fyrir mólarrúmmál Y:

nY/VY     = (xY/MY)/VY

= (1/MY)(xY/VY)

= (1/MY) rY


fiar sem rY er e›lisflyngd gastegundarinnar.  Nú var n/V fla› sama fyrir A (g) og N2 (g) og flví er

nA/VA = nN2/VN2   =>

(1/MA) rA(g) = (1/MN2) rN2  =>

MA = MN2 ( rA(g) / rN2 )

 

fiar sem MN2 = 2•14,007 = 28,01 gmól-1 og rA(g) = 2,5• rN2 , flá fæst

MA =  2,5•(28,01 gmól-1) = 70,0 gmól-1

Nú er (CH2)n sameindarformúla A og flví er

                                                n = MA/MCH2 = 70,0/(21,0079 + 12,011)

    = 70,0/14,027 = 4,99 ≈ 5

Sameindarformúla A er flví C5H10

SVAR: C5H10

                       

d)  A hvarfast vi› Br2 => A er alken.  Mögulegar hverfur (ísómerur) A eru 6, fl.e.
SVAR:

                        1-penten                                          2-meth‡l-1-búten

                                                trans 2-penten                        3-meth‡l-1-búten

                                                cis 2-penten                               2-meth‡l-2-búten

 

e)  A›eins 3-methyl-1-búten gæfi fjóra toppa en allar hinar hverfurnar gæfu fimm toppa.

SVAR:  3-methyl-1-búten