Efnafræ›ifélag
Íslands
Almenn landskeppni í
efnafræ›i
fyrir nemendur
framhaldsskóla
6. nóvember
2001 kl: 8:00-9:30 (90 mín.)
Bók I. Almenn
efnafræ›i; Efnin og umhverfi›
Bók II. Almenn
efnafræ›i II; Efnahvörf
Bók III. Almenn
efnafræ›i III; Jafnvægi
_____________________________________________________________________________________
1.
Salt-lausn: jónir í lausn magn
NO3-
___________________________ _______________________________
La(NO3)3: La3+ (aq) +
3 NO3- (aq)
3•0,10M•20mL
= 6,0 mmól
Cu(NO3)2: Cu2+ (aq) +
2 NO3- (aq) 2•0,10M•50mL
= 10 mmól
Ag(NO3): Ag+ (aq) + NO3- (aq) 1•0,10M•30mL
= 3,0 mmól
__________
Heildarmagn NO3-: 19 mmól
Heildarrúmmál: 20+50+30 =100 mL
[NO3-] =
19mmól/100 mL = 0,19 mól/L = 0,19 M
SVAR:
B
2.
Útbúa á
1L af 0,1M HCl lausn og flví flarf 0,1M•1L = 0,1 mól af HCl.
Höfum
37% HCl lausn, fl.e 37g af HCl eru í 100 g af lausn. Umbreytum í mólstyrk.
Mólmassi HCl, MHCl, = (1,0079 + 35,453) = 36,461 g/mól. fiá eru:
37 g HCl => 37 g/36,461 g/mól = 1,0148
mól
100 g lausn => 100 g/1,2 g/mL = 83,33
mL = 0,08333 L =>
[HCl]megn = 1,0148 mól
HCl/0,08333L = 12,17 M
Til að
fá 0,1 mól af HCl þarf eftirfarandi magn af megnri saltsyrulausn:
mól
HCl = VHCl[HCl] ,
VHCl
=
mól HCl/[HCl]megn = 0,1 mól/12,17 M
= 0,0082 L = 8 mL.
SVAR:
C
3.
a) Niturtvíoxí›-mengunin, NO2,
kom frá verksmi›ju sem framlei›ir niturefnasambönd. Plöntur geta a›eins unni› nitur á virku formi eins og til
dæmis NH4+ eða NO3-. Í kjarna-ábur›i er NH4+NO3-
salt virka nitur-formi› (I,111).
NO2-megunin kom flví frá ábur›arverksmi›ju.
SVAR:
B
Ath
Í Ábur›arverksmi›junni er framleitt NH3 samkvæmt:
N2
(g) + 3 H2 (g)
--> 2 NH3 (g)
Hluti af
NH3 er oxa› í saltpétursyru me› platínumálmhvata vi› hátt hitastig
(800 C) samkvæmt:
NH3
(g) + 2 O2 (g) --> HNO3 + H2O
NO2
gas myndast vi› saltpétursyruframlei›sluna og á›ur fyrr slapp miki› af flví út í
andrúmslofti›. Me› betri tækjabúna›i
gerist fletta ekki lengur. Nú á
dögum sést stundum, NO2-mengun yfir höfu›borgarsvæ›inu, í stillum og
flegar umfer› er mikil. fiessi NO2-gufulög
myndast frá eldsneytisbrennslu bifrei›a.
b) NO2 sameind hefur alls 5 +
2•6 = 17 gildisrafeindir. fiar sem
fjöldinn er oddatala hlytur amk ein rafeind a› vera stök. A›eins myndir B og C koma flví til
greina. Jafnframt er ekki hægt a›
uppfylla áttuhvolf fyrir öll atómin í sameindinni. Á bá›um myndum B og C eru átta rafeindir á hvolfi
O-atómanna. Hins vegar eru 9
rafeindir á hvolfi N á mynd B en 7 á mynd C. Ekki geta veri› fleiri en 8 rafeindir á N-hvolfinu en vel er
mögulegt a› rafeindirnar séu færri en 8.
Mynd C lysir flví rafeindaskipan NO2 best.
Ath N-atóm NO2 getur fyllt
áttuhvolfi› ef tvær NO2 sameindir tengjast saman á N-atómunum.
O2N + NO2 --> O2N-NO2
fietta
jafnvægi NO2 og N2O4 er virkt í gasfasa.
4.
Hér koma
fyrir tvö efnahvörf. Í fyrrahvarfinu
eru hvarf- og myndefnin
KO2
(s) + H2O (g) --> KOH
(s) + O2 (g)
Stillum
fyrst fjölda H-atóma:
KO2
(s) + H2O (g) --> 2KOH (s) + O2
(g)
Næst er
hægt a› stilla fjölda K-atóma:
2
KO2 (s)
+ H2O (g)
--> 2 KOH (s) + O2 (g)
A› lokum
er fjöldi O-atóma stilltur:
2
KO2 (s) + H2O (g) --> 2 KOH
(s) + 3/2 O2 (g)
e›a 4
KO2 (s) + 2 H2O (g) --> 4 KOH (s) + 3
O2 (g)
Í flessu
oxunar-afoxunarhvarfi er fla› súperox›-anjónirnar O2- sem
bæ›i oxast og afoxast vi› basískar a›stæ›ur, fl.e.
3•( O2- --> O2
+ e- )
O2- + 3 e-
+ 2 H2O
--> 4 OH-
_____________________________
4
O2-
+ 2 H2O
--> 4 OH- + 3 O2
A› lokum
er svo hvarfi› still me› K+ jónum og vi› fáum sömu ni›urstö›u og hér
á undan.
Seinna
efnahvarfi› er hvarf CO2 (g) vi› KOH (s)
4
CO2 (g) + 4 KOH (s) --> 4 KHCO3 (s)
Heildarhvarf
KO2 vi› raka og koldíoxí› andrúmsloftis er flví:
SVAR:
4 KO2 (s) + 2 H2O (g) +
4 CO2 (g) -->
4 KHCO3 (s)
+ 3 O2 (g)
5.
fiegar basi
B hvarfast vi› sterku syruna HCl myndast salti› (BH+)Cl-. BH+ er flví tilsvarandi syra
(conjugate acid) basans B (sbr a› NH4+ er tilsvarandi syra
basans NH3; III, bls 184).
Vatnssundrun BH+ er samkvæmt efnajafnvæginu:
BH+ +
H2O --> H3O+ +
B Ks
= [H3O+][B]/[BH+]
Af
títrunarferlinum sést einnig a› veri› er a› títra syru flar sem pH-gildin eru
lág til a› byrja me› en hækka hratt flegar komi› er nærri jafngildispunkti (um syru-basa
títrunarferil sjá III, bls 194-199).
a) Látum x0 vera mólfjölda BH+Cl-
í upphafi títrunar. Ef x mólum af
sterka NaOH basanum er bætt útí BH+Cl- lausnina hvarfast
OH- jónirnar algjörlega vi› syruna BH+. Mólfjöldi NaOH sem bætt hefur veri› útí
hverju sinni er:
x
mól NaOH = VNaOH[NaOH]
VNaOH
er rúmmál NaOH-lausnarinnar sem sett hefur veri› útí. Athugum nú flrjú tilvik; x < x0, x = x0 og x > x0
x
< x0: fietta á vi› flann hluta
títrunarferilsins sem NaOH er í undirmagni, fl.e fram a› jafngildispunkti,
j.p. Vi› hverja NaOH íbót gerist:
BH+ (aq) +
NaOH (aq) --> B (aq) + H2O +
Na+ (aq)
Magn
fyrir: x0 x
0
Magn
eftir:
(x0-x)
0 x
Fram a›
j.p. er lausnin blanda af x mólum af B og (x0-x) mólum af BH+, fl.e. lausnin er búffer-lausn
(jafnalausn). A›al syru og basa
efnin eru flví B og BH+.
SVAR: B og BH+
x = x0: Hér er j.p., fla› er búi› er a› setja í lausnina jafnmörg mól
af NaOH og voru af BH+Cl- í upphafi títunar. fiá er
BH+ (aq) +
NaOH (aq) --> B (aq)
+ H2O +
Na+ (aq)
Magn
fyrir: x0 x0
0
Magn
eftir: 0
0
x0
Í j.p. er
eingöngu B (aq), auk NaCl (aq) sem einnig myndast í títrunarhvarfinu en hefur
engin áhrif á syru-basa jafnvægi› í lausninni (amk svo teljandi sé). Aðal basa-efni› er flví B en engin syra
er nú í lausninni.
SVAR: B
x
> x0: fiegar komi› er fram yfir j.p. flá bætist
vi› umframmagn af NaOH, skv
BH+ (aq) +
NaOH (aq) --> B (aq)
+ H2O +
Na+ (aq)
Magn
fyrir: x0 x
0
Magn
eftir: 0 (x-
x0)
x0
Á
hverjum tíma er lausnin því blanda af x0 mólum af B og (x-x0)
mólum af NaOH. SVAR: B og NaOH
b) fiegar BH+Cl-
salti› fer a› ver›a nær uppuri› í títruninni stígur pH-gildi lausnarinnar hratt
upp á vi›. pH-gildi› stígur einnig
hratt um lei› og fari› er a› bæta umframmagni af NaOH. Jafngildispunkturinn er flví í mi›ju pH-stökkinu,
fl.e. í fleim punkti sem örin bendir á myndinni (pH ≈ 9) e›a flegar VNaOH
= Vjp = 50,00 mL hefur
veri› bætt út í. Í j.p. gildir:
mól BH+Cl- í upphafi = mól NaOH a› j.p. =>
x0 = Vjp[NaOH] = (50,00 mL)•(0,1000M)
= 5,000 mmól
Nú voru
50,00 mL af BH+Cl- lausninni títra›ir og flví eru 2•5,000
mmól = 10,00 mmól af BH+Cl- í 100 mL lausninni sem var útbúin fyrir
títrunina. fietta samsvarar flá flví
a› 10,00 mmól af BH+Cl- eru í 1,276 g af saltinu. Gramm-fjöldinn í hverju móli af BH+Cl-.,
e›a mólmassinn, MBHCl, er flá:
MBHCl
= 1,276 g/10,00 mmól = 1,276g/0,01000 mól
= 127,6 g/mól
Til a›
fá mólmassa (sameindamassa) B, MB, flarf a› draga frá mólmassa HCl, fl.e.
MB
= MBHCl - MHCl = 127,6 - 36,461 = 91,1 g/mól
SVAR: MB = 91,1 g/mól
c) Fram a› jafngildispunkti er lausnin
búffer-lausn. pH-gildi
búffer-lausnarinnar á hverjum tíma er hægt a› reikna me› flví a› leysa
jafnvægislíkinguna fyrir vatnssundrun BH+ m.t.t. [H3O+], fl.e.
[H3O+] = Ks([BH+]/[B])
Hér á
undan var synt framá( fyrir x < x0) að [B] = (x/V) og [BH+] = ((x0-x)/V, flar sem V er heildarrámmál lausnarinnar
á hverjum tíma. fiá er pH-gildi
lausnarinnar
pH = pKs
+ log([B]/[BH+])
=
pKs + log((x/V)/((x0-x)/V))
=
pKs + log(x/(x0-x))
(ath
pH-gildi› er óhá› rúmmálinu).
Hálfa lei› a› jafngildispunkti er búi› a› bæta í lausnina 1/2Vjp
af NaOH, fl.e. x = 1/2x0.
Hlutfalli› í log-fallinu er flá
(1/2x0/(x0-1/2x0)) = (1/2x0/(1/2x0))
= 1
og flar
sem log1 = 0 flá er pH = pKs, hálfa lei› a› j.p. Nú er 1/2Vjp = 0,5•50,00 mL =
25,00 mL og samkvæmt töflunni flá mælist pH-gildi› flar 5,23 = pKs.
Samanlög›
vatnssundurnarjafnvægi B og BH+ gefa sjáfsundrun H2O skv
BH+
+ H2O --> H3O+ + B Ks
= [H3O+][B]/[BH+]
B + H2O --> BH+ +
OH- Kb
= [OH-][BH+]/[B]
_________________________
2 H2O
--> H3O+ + OH- Kv
= [H3O+][OH-] = 1,00 x10-14
Frá
samlagningu efnajafnvægjanna gildir
KsKb = ([H3O+][B]/[BH+])([OH-][BH+]/[B]
=
[H3O+][OH-] = Kv
Vegna KsKb
= Kv flá er
pKs
+ pKb = pKv = 14,00
=>
pKb
= 14,00 pKs = 14,00 5,23 = 8,77
SVAR:
pKb = 8,77
Ath
Basinn B er pyridín, C6H5N
6.
a) Silfurbrómí› er AgBr. Salti› er torleyst og efnajafnvægi›
fyrir uppleysingu fless er:
AgBr
(s) --> Ag+
(aq) + Br- (aq)
Jafnvægisfasinn,
Ksp, er óhá›ur AgBr (s) flar sem efni› er fast efni (sbr III, bls
67-68), fl.e.
Ksp
= [Ag+][Br-] = 5,2x10-13
Ef S mól
af AgBr leysast upp í hverjum lítra flá er:
AgBr (s) --> Ag+ (aq) +
Br- (aq)
Magn
fyrir: S 0 0
Magn
eftir: 0
S S
Frá flessu
fæst svo:
Ksp
= [Ag+][Br-] = SS = S2 =>
S
= (Ksp) 1/2 = (5,2x10-13)1/2 =
7,2x10-7 M
Ath Í 200 mL af H2O leysast a›eins
upp 0,20Lx 7,2x10-7 M = 1,4x10-7 mól af AgBr e›a 0,027
mg.
b) Gefi› er
Ag+ (aq) +
2 S2O32- (aq) --> Ag(S2O3)23-
(aq) Kf
= 2,9x1013
Ef efnajafnægin
tvö hér á undan eru lög› saman fæst heildarefnajafnvægi› milli AgBr og
thíósúlfast (S2O32-):
AgBr (s) --> Ag+ (aq) +
Br- (aq) Ksp
= 5,2x10-13
Ag+ (aq) +
2 S2O32- (aq) --> Ag(S2O3)23-
(aq) Kf
= 2,9x1013
_____________________________________________
AgBr (s) + 2 S2O32- (aq) --> Ag(S2O3)23-
(aq) + Br- (aq) K
= ?
JafnvægisfastinnK
er flá eftirfarandi:
K
= [Ag(S2O3)23-][Br-]/[S2O32-]2
Ef
margfalda› er í flessa líkingu me› [Ag+]/[Ag+] , fæst
K
= ( [Ag(S2O3)23-][Br-]/[S2O32-]2
)•( [Ag+]/[Ag+] )
=
( [Ag(S2O3)23-]/[Ag+][S2O32-]2
)•( [Ag+][Br-] )
=
(Kf)(Ksp) = KfKsp
=
(5,2x10-13)•( 2,9x1013) = 15,1
SVAR:
AgBr (s) + 2 S2O32- (aq) --> Ag(S2O3)23-
(aq) + Br- (aq)
K
= 15
c)
Mólfjöldi S2O32- í 200 mL lausninni er VS2O3•[S2O32-]
= 200mL•0,010M = 2,0 mmól. Ef x
mmól af AgBr leysast upp flá fæst frá efnajafnvæginu í b)-li›
AgBr (s) + 2 S2O32- (aq) --> Ag(S2O3)23-
(aq) + Br- (aq)
mmól
fyrir: x 2,0 0 0
mmól
eftir: 0 (2,0-2x) x x
flá er
K =
[Ag(S2O3)23-][Br-]/[S2O32-]2
= (x/200mL)(x/200mL)/((2,0-2x)/ 200mL)2
= (x)(x)/(2,0-x)2 =
(x/(2,0-2x))2
(ath
rúmmáli› 200mL styttist út). Ef
tekin er kva›ratrót af jöfnunni
fæst
K1/2 = x/(2,0-2x) =>
x = 2,0•K1/2/(1+ 2K1/2)
= 2,0•(15,1) 1/2/(1+2•(15,1) 1/2)
= 0,886 mmól
Mólmassi
AgBr er MAgBr = 187,77 g/mól og því geta leysts upp
0,886 mmól•187,77 g/mól = 166 mg = 0,166 g af AgBr (s).
Ath Próf hvort styrkur jónanna vi› jafnvægi
sé réttur:
[Br-]
=
x/V = (0,886 mmól/200 mL) = 4,43x10-3 M
[Ag(S2O3)23-] = x/V = (0,886
mmól/200 mL) = 4,43x10-3 M
[S2O32]
=
(2,0-2x)/V = (2,0-20,886) mmól/200 mL
= 1,14x10-3 M
K =
(4,43x10-3 M)( 4,43x10-3 M)/( 1,14x10-3
M)2 = 15,1
Í lagi
7.
Mælingar á brennsluvarma, DH°br, einhvers efnasambands er algeng a›fer› til
a› ákvar›a myndunarvarma efnasambandsins, DH°f,
ef myndefnin eru vel skilgreind.
a) Gefinn er brennsluvarmi Ni(CO)4
(g) og myndefni brunans, fl.e. efni› brennur samkvæmt:
Ni(CO)4 (g) + x O2 (g) --> NiO (s)
+ 4 CO2 (g)
DH°br
= -1208,8 kJ/mól
Nú er
(sjá II, 8 kafla)
DH°hvarf = DH°br
=
(S DH°myndefni) - (SDH°hvarfefni)
= (DH°NiO +
4 DH°CO2) - (DH°Ni(CO)4 +
x DH°O2)
= (DH°NiO +
4 DH°CO2) - DH°Ni(CO)4
fiví DHO2 = 0.
Ef jafnan er leyst me› m.t.t. DHNi(CO)4
fæst myndunarvarmi Ni(CO)4 (g)
DH°Ni(CO)4 =
(DH°NiO +
4 DH°CO2) - DH°br
=
( -240,6 + 4(-393,51)) -
(-1208,8)
=
( 1814,6) + 1208,8 = -605,8 kJ/mól
b) Finna flarf DG°
fyrir hvarfi› vi› 25°C (III, kafli 1)
Ni (s) + 4 CO (g) Ni(CO)4 (g)
Nú er DG°hvarf
= DH°hvarf -
TDS°hvarf og flví flarf fyrst a›
finna DH°hvarf
og DS°hvarf
DH°hvarf = (S DH°myndefni)
- (S
DH°hvarfefni)
=
( DH°Ni(CO)4 ) -
( DH°Ni + 4 DH°co)
= DH°Ni(CO)4 -
4 DH°co (flví
DH°Ni = 0)
= -605,8 -
4(-110,53) = -163,7 kJ/mól
og
DS°hvarf = (S S°myndefni) - (S S°hvarfefni)
=
( S°Ni(CO)4 ) - ( S°Ni +
4 S°CO)
=
( 415,53 ) - ( 29,87 + 4•197,66) =
-404,98 JK-1mól-1
Hitastigi›
er 25°C e›a = 25 + 273 = 298 K og flá fæst DG°hvarf
samkvæmt
DG°hvarf = DH°hvarf
- TDS°hvarf
=
-163,7 kJmól-1
- 298K(-0,40498 kJK-1mól-1)
=
-163,7 kJmól-1
- (-120,68 kJmól-1)
= -43,0 kJmól-1
Hvarfi›
er flví sjálfgegnt vi› sta›ala›stæ›ur (DG°hvarf
< 0)
SVAR:
-43,0 kJmól-1
c) Vi› metum DG°hvarf
við 50°C og 230°C frá jöfnunni
DG°hvarf =
DH°hvarf -
TDS°hvarf
me› flví
a› gera rá› fyrir a› gildi DH°hvarf og DS°hvarf séu u.fl.b. flau sömu og vi› 25°C. fiá fæst
50°C: DG°hvarf = -163,7 kJ/mól - 323K(-0,40498
kJK-1mól-1)
= -32,9 kJmól-1
230°C: DG°hvarf = -163,7 kJ/mól - 503K(-0,40498
kJK-1mól-1)
= +40,0 kJmól-1
Hvarfi›
er sjálfgegnt vi› 50°C og Ni(CO)4 (g) myndast en hvarfi› er andgegnt
(DG°hvarf > 0) vi› 230°C og
Ni(CO)4 (g) sundrast í Ni (s) og CO (g).
SVAR: -32,9 kJmól-1 vi› 50°C en
+40,0 kJmól-1 vi› 230°C
8.
fiar sem A er rokgjarnt (lágt su›umark) og
er fla› líklegast samsett ú C4 - C6 kolefniske›ju. Bensín er til dæmis blanda C5-C10
kolvetnissameinda (I, bls 188) og própan og bútan notu› í grillkútum og
prímusum.
a) Nú er %H + %C = 14,5% + 85,5% = 100% og
flví eru H og C einu frumefnin í A. Almenn
formúla fyrir A
er flá CnHm, og mólmassinn MA er:
MA=
m•MH + n•MC
fiar sem
MH er atmómassi H og MC er atómmassi C. fiá gildir eftirfarandi fyrir hlutfalli›
%H/%C
%H/%C =
(m•MH/MA) / (n•MC/MA)
= (m•MH/n•MC)
Ef
jafnan er leyst m.t.t. hlutfallsins m/n fæst
m/n = (MC/MH)(%H/%C)
= (12,011/1,0079)(14,5%/85,5%)
= 2,02 ≈ 2
Sameindarformúla
A er flví CnH2n = (CH2)n og reynsluformúlan er CH2
SVAR:
CH2
b) fieir flokkar efnasambanda sem hafa
sameindaformúluna CnH2n eru alkenar og cyclóalkanar
(hringalkanar).
c) Niturgas er N2 (g). Gefi› er a› e›lisflyngd A(g), rA(g), sé 2,5 sinnum hærri en e›lisflyngd N2
(g) flegar bá›ar gastegundir eru mældar vi› sama hitastig og flrysting. Frá kjörgaslíkingunni; PV = nRT, fæst
n/V
= P/RT
Gildi›
P/RT, og flá mólrúmmáli› n/V, er fla› sama fyrir bá›ar gastegundirnar. Nú flarf a› finna samband mólrúmmáls
gastegundar og e›lisflyngdar
hennar.
Ef xY
grömm af gastegund Y, me› mólmassann MY, inniheldur nY
mól í rúmmáli VY, flá gildir fyrir mólarrúmmál Y:
nY/VY =
(xY/MY)/VY
= (1/MY)(xY/VY)
= (1/MY) rY
fiar sem rY er e›lisflyngd gastegundarinnar. Nú var n/V fla› sama fyrir A (g) og N2
(g) og flví er
nA/VA = nN2/VN2 =>
(1/MA) rA(g)
= (1/MN2) rN2 =>
MA = MN2 ( rA(g) / rN2
)
fiar sem
MN2 = 2•14,007 = 28,01 gmól-1 og rA(g)
= 2,5• rN2 , flá fæst
MA = 2,5•(28,01 gmól-1) = 70,0 gmól-1
Nú er (CH2)n
sameindarformúla A og flví er
n
= MA/MCH2 = 70,0/(21,0079 + 12,011)
= 70,0/14,027 = 4,99 ≈ 5
Sameindarformúla
A er flví C5H10
SVAR:
C5H10
d) A hvarfast vi› Br2 => A er
alken. Mögulegar hverfur
(ísómerur) A
eru 6, fl.e.
SVAR:
1-penten 2-meth‡l-1-búten
trans 2-penten 3-meth‡l-1-búten
cis 2-penten 2-meth‡l-2-búten
e) A›eins 3-methyl-1-búten gæfi fjóra
toppa en allar hinar hverfurnar gæfu fimm toppa.